POŁOŻENIE MIASTA SANOKA  

Sanok to miasto położone w województwie podkarpackim, na wschodnim skraju rozległego obniżenia Dołów Jasielsko - Sanockich. W najbliższym jego otoczeniu, od strony północno - wschodniej, wznosi się zalesione pasmo Gór Słonnych, a od południa osłonięty jest Pogórzem Bukowskim. Centrum miasta położone jest na wysokości 317 m n.p.m., a przepływający przez miasto San - na 290 m n.p.m. W środowisku miasta dominuje Wzniesienie Góry Parkowej (364 m n.p.m.), a na jego północno - zachodnim krańcu znajduje się wzgórze Glinnica - 393 m n.p.m.

Miasto zajmuje powierzchnię 38,1 km2 , liczy 40,8 tys. mieszkańców. W otoczeniu najstarszej części miasta stanowiącej jego centrum rozłożyły się nowe dzielnice i osiedla; od zachodu Czerteż i Dąbrówka, od wschodu Olchowce, Posada Olchowska, Bykowce. U podnóża Starówki i Góry Parkowej od północy zlokalizowana jest dzielnica Wójtostwo. Na prawym zboczu doliny Sanu leży dzielnica Biała Góra, na terenie której znajduje się Park Etnograficzny. Miasto usytuowało się na brzegach rzeki San, której dolina jest niezmiernie ważnym elementem geograficznym Sanoka. W obrębie miasta rzekę zasilają: od strony południowo - wschodniej - Osława i od zachodu - Sanoczek. W Sanoku krzyżują się ważne drogi komunikacyjne i szlaki turystyczne. Główna trasa „podkarpacka” łączy się z drogami Rzeszów - Sanok i Przemyśl - Sanok. 

ŚRODOWISKO NATURALNE SANOKA 

Klimat

Klimat Sanoka i okolic ma charakter podgórski o stosunkowo silnych cechach kontynentalnych. Kształtują go, w kolejności wpływu, masy powietrza polarno - morskiego, polarno - kontynentalnego i arktycznego. W konsekwencji, w Sanoku notuje się dobrą pogodę późnym latem i stosunkowo chłodne wiosny. Średnia temperatura roczna oscyluje w granicach 7 - 8 °C. Najzimniejszym miesiącem jest luty, a najcieplejszym lipiec. Opady należą do najobfitszych w Polsce, przy czym ich minimum przypada w styczniu, a maksimum w lipcu. Najczęściej występują wiatry o kierunkach południowych, głównie południowe, zaś wiatry halne, jako stosunek przemieszczających się, znad równin węgierskich przez Karpaty, wielkich mas powietrza - wieją średnio przez kilka dni w roku. Towarzyszy im gwałtowny wzrost temperatury przy zmniejszaniu się wilgotności powietrza, co zimą powoduje odwilż i topnienie śniegu. Sanok na tle budowy geologicznej, jednostek morfologicznych i rzeźby terenu.  W rejonie Sanoka odsłaniają się na powierzchni trzy typy tektoniczne: śląska, podśląska i skolska. Każdą z tych jednostek charakteryzuje odmienne wykształcenie litologiczne i styl tektoniczny. Południową część analizowanego terenu budują utwory jednostki śląskiej, natomiast północną - utwory jednostki podśląskiej i skolskiej. Występują tutaj takie elementy, jak łupki wierzchowskie, piaskowce grodziskie, piaskowce lgockie, łupki lgockie, warstwy gezowe, pstre łupki godulskie, pstre margle węglowieckie, czerwone i zielone łupki paleogeńskie, warstwy menilitowe i inne twory geologiczne. 

.:.

Sanok i jego okolice rozciągające się na południe od miasta leżą w obrębie jednostki śląskiej, należącej do centralnej depresji karpackiej. Jednostkę tę w większości budują warstwy krośnieńskie, a utwory starsze występują jedynie u czoła jej nasunięcia. W kierunku północnym występuje fałd Grabownicy - Załuża, który nasunięty jest w jednostkę podśląską. Składa się z trzech drugorzędnych antyklin, w których ukazują się warstwy dolnokredowe budujące większość wzniesień na północ od Sanoka, oraz dwu synklin wypełnionych utworami górnej kredy i paleogenu. Jednostka podśląska, która pojawiła się na północ od Międzybrodzia, jest wąska, silnie zaburzona, a poszczególne warstwy tworzą porozrywane bloki. Jednostka skolska obejmuje północną część omawianego terenu. Południową część miasta Sanoka oraz obszar położony na południe i południowy wschód budują warstwy krośnieńskie dolne. Są to piaskowce gruboławicowe z przewarstwieniami łupków szarych o miąższości kilkuset metrów. Na powierzchni terenu miejscami ukazują się piaskowce, najczęściej w korycie Sanu. Na zachód od Sanoka występują łupki jasielskie, a w sąsiedztwie ujścia Sanoczka do Sanu widoczne są pstre margle i łupki godulskie oraz ławice stromo zapadających się ku północy warstw gezowych. Bliski kontakt trzech jednostek tektonicznych jest przyczyną występowania znacznych osobliwości. Duża różnorodność litostratygraficzna i tektoniczna zdeterminowała niektóre komponenty środowiska przyrodniczego (takie jak rzeźba terenu, wykształcenie gleb) podnosząc jego walory krajobrazowe. Sanok zlokalizowany jest we wschodniej części rozległego obniżenia zwanego Dołami Jasielsko - Sanockimi. Jest to podłużne obniżenie w Karpatach, które tworzy zespół kotlin, takich jak Krośnieńska, Beska, Zarszyńska, Sanocka, Jesionowa, oddzielonych niewysokimi garbami. Obniżenie to rozcina dolina Sanu, osłonięta od północnego wschodu pasmem Gór Słonnych, a od południowego zachodu Pogórzem Bukowskim. Charakterystyczną cechą rzeźby rejonu Sanoka jest równoległy układ wzniesień rozdzielonych obniżeniem dolinnym o przebiegu północny zachód, południowy wschód. Dolinę Sanu często przecinają w poprzek wzniesienia, a w miejscach występowania odpornych skał tworzą się malownicze przełomy. Generalnie rzeźba tej części Karpat określana jest jako rusztowa ze względu na kształt i przebieg pasm górskich.

Dolina Sanu na odcinku Sanok - Mrzygłód charakteryzuje się licznymi zwężeniami i rozszerzeniami. Jest to efekt procesów korytowych i zróżnicowanej odporności skał, które zdeterminowały współczesny kształt doliny . W poprzecznym przekroju doliny Sanu wyróżnia się kamieniec oraz cztery poziomy terasowe: terasa łęgowa, rędzinna, skalisto - osadowa i wysoka. Dolina Sanu w obrębie Sanoka ma płaskie dno z dobrze wykształconymi terasami. Prawe zbocze jest wypukło - wklęsłe porośnięte lasem, lewe natomiast jednostajnie nachylone, zużytkowane głównie pod zabudowę miasta. Na północ od Sanoka występuje pasmo Gór Słonnych zbudowane z gruboławicowych piaskowców krośnieńskich i warstw inoceramowych. Urozmaicana budowa geologiczna tego obszaru spowodowała wykształcenie różnorodnych form rzeźb terenu.

.:.

STAN ŚRODOWISKA GEOGRAFICZNEGO NA TERENIE SANOKA  

Środowisko geograficzne każdego miasta jest bardzo ważnym elementem jego krajobrazu, którego wygląd i czystość są, obok walorów turystycznych i kulturalnych, cechami decydującymi o atrakcyjności danego miasta. Stan środowiska ma dla niektórych gałęzi gospodarki ogromne znaczenie. Najlepszym tego dowodem jest chociażby rolnictwo, którego rozwój uwarunkowany jest czystością gleby, wody i powietrza. Stan środowiska geograficznego ma również bezpośredni wpływ na turystykę. Gęste pachnące żywicą lasy, krystalicznie czyste potoki oraz świeże powietrze zachęcają do czynnego odpoczynku na łonie natury. Dbając o środowisko przyczyniamy się do ogólnego rozwoju gospodarczego i społecznego. Teren miasta Sanoka, jak dalej wyniknie z przedstawionej przeze mnie dokumentacji należy do strefy o względnie czystym środowisku, sam obszar miasta i okolic charakteryzują się dużymi walorami krajobrazowymi. Urozmaicona rzeźba terenu, korzystne warunki mikroklimatyczne, duże zasoby wodne oraz znaczny udział lasów stanowią o jego atrakcyjności. Stan zanieczyszczenia rzeki San jest prawym dopływem Wisły. Jego długość wynosi 443,4 km, a powierzchnia zlewni 14388 km2. Swoje źródło ma w rejonie Przełęczy Użockiej w Beskidach Wschodnich. Przepływa przez 4 województwa, w tym przez województwo krośnieńskie na długości 172,4 km, gdzie jego stan zanieczyszczenia jest kontrolowany przez Inspektoraty Ochrony Środowiska. 

W dolinie rzeki San usytuowało się wiele miejscowości, w tym miasto Sanok, dla którego rzeka ta jest głównym źródłem zaopatrzenia w wodę. Odcinek rzeki San w granicach miasta Sanoka charakteryzuje się wzrostem stężeń biogenów, jednak zmiany te nie wywołują pogorszenia wyników oceny czystości rzeki. Przebieg stężeń charakterystycznych biogenów z biegiem rzeki wskazuje, że obecnie są one niższe niż w latach 1986-1989. Może to oznaczać że głównym źródłem biogenów w wodzie były spływy powierzchniowe z terenów uprawnych byłych PGR. Od Sanoka do granicy województwa poziom zanieczyszczeń w Sanie maleje, w przekroju granicznym woda w rzece spełnia wymagania I klasy czystości pod względem fizykochemicznym. W październiku 1993 roku rozpoczęto eksploatację komunalnej mechaniczno - biologicznej oczyszczalni ścieków w Sanoku, co dało zauważalną poprawę jakości wód Sanu. Oczyszczalnia ta jednak nie zapewnia usunięcia całkowicie ze ścieków związków biogennych. W styczniu 1994 roku w wodach Sanu w rejonie Sanoka zaobserwowano występowanie pojedynczych okrzemek Didymosphenia geminata. Jest to gatunek północnoalpejski, występujący w bystro płynących wodach oraz przy brzegach jezior wysokogórskich. Obecność w wodzie tych glonów jest charakterystyczna więc dla wód bardzo czystych. 

.:.

Stan zanieczyszczenia powietrza atmosferycznego.

Charakterystycznym zagrożeniem środowiska przyrodniczego miasta Sanoka jest emisja pyłów i gazów do atmosfery. Źródłami emisji zanieczyszczeń powietrza na obszarze Sanoka jest przemysł, energetyka, transport oraz zanieczyszczenia transportowe z emitorów położonych w niedalekiej odległości: w Brzozowie i Lesku. Głównymi emitorami zanieczyszczeń powietrza w Sanoku są: Zakłady Przemysłu Gumowego „Stomil”, SFA3 „Autosan” oraz Sanockie Przedsiębiorstwo Gospodarki Komunalnej. Na terenie miasta eksploatowanych jest 100 kotłowni osiedlowych, zakładowych i lokalnych, z których 15 opalanych jest gazem. Pewien udział w zanieczyszczeniu powietrza mają spaliny pojazdów samochodowych, ponieważ przez miasto prowadzi ważna arteria Krosno - Ustrzyki. Wśród zanieczyszczenia powietrza do najbardziej powszechnych na obszarze miasta Sanoka należą: pyły, dwutlenek siarki i tlenek azotu. Badania stanu powietrza prowadzone są w Sanoku przez WSSE w trzech stacjach: przy ul. Jana Pawła II, ul. Jezierskiego i ul. Mickiewicza. Powszechnym zanieczyszczeniem powietrza na terenie Sanoka jest dwutlenek siarki. W 1994 roku nie odnotowano przekroczeń dopuszczalnych stężeń średniorocznych oznaczanych zanieczyszczeń. W stacji przy ul. Jezierskiego odnotowano w lutym 1994 roku przekroczenie dopuszczalnego stężenia średniodobowego pyłu. Jak zwykle, wyższe stężenia zanieczyszczeń występowały w sezonie zimnym niż ciepłym. W porównaniu do 1993 roku nastąpiło zmniejszenie zanieczyszczenia powietrza na terenie Sanoka. Średnie roczne stężenie dwutlenku siarki spadło średnio o 37 %. Wzrost stężenia dwutlenku azotu odnotowano tylko w stacji przy ul. Jana Pawła II, co należy przypisać głównie znacznemu zwiększeniu natężenia ruchu pojazdów samochodowych w rejonie pomiarowym. Stężenie średnioroczne pyłu w Sanoku zmniejszyło się w odniesieniu do roku 1993 o 38 %. Generalnie biorąc, w świetle prezentowanych danych dotyczących zanieczyszczeń powietrza, widoczna jest powolna, lecz systematyczna poprawa stanu czystości atmosfery w mieście.

.:.

OFERTA TURYSTYCZNA, KULTURALNA I REKREACYJNA SANOKA 

Położenie Sanoka i jego umiejscowienie na tle ciekawych elementów krajobrazowych sprawiają że Sanok jest atrakcyjnym miastem pod względem turystycznym. Sieć hoteli, restauracji i biur usługowych jako podstaw ruchu turystycznego jest dobrze rozwinięta i oferuje szeroką gamę usług.   
Walory turystyczne Sanoka

Niewątpliwie najznakomitszym zabytkiem Sanoka jest renesansowy, piętrowy, murowany zamek, wzniesiony w latach 1523 - 1547 na miejscu prastarego grodu przez starostę sanockiego i ochmistrza królowej Bony, Mikołaja Wolskiego 
W murach zamku znalazły pomieszczenia bogate zbiory Muzeum Historycznego. Zostało on założone w 1934 roku przez Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Sanockiej jako Muzeum Ziemi Sanockiej. Obecnie Muzeum Historyczne posiada najcenniejszą w Polsce i znaną w Europie kolekcję sztuki cerkiewnej oraz łacińskie malarstwo sakralne i świeckie od XV do XX wieku, zabytki archeologiczne, historyczne, rzemiosło artystyczne, militaria i numizmaty. Z zabytków sztuki cerkiewnej najliczniej eksponowane są ikony, pochodzące z nie istniejących greko - katolickich i prawosławnych cerkwi Podkarpacia, miejsca spotkania wielkich kultur Zachodu i Wschodu. 

.:.

Wśród najstarszych arcydzieł z XV i XVI wieku, przedstawiających dostojne postacie świętych, otoczonych szczególnym kultem, należy wymienić ikony: Chrystusa Pantokrata z Wujskiego, Matkę Boską Hodegetrię z Doliny, Świętego Mikołaja z Weremienia, czy Matkę Boską z Florynki. W muzeum znalazły też swoje miejsce prace artystów sanockich. Twórczości Zdzisława Beksińskiego, która ugruntowała jego pozycję w polskiej i europejskiej sztuce współczesnej, poświęcono stałą wystawę, często prezentowaną w wielu miastach Polski. Jego sztuka - malowanie na granicy realności, malowanie wizji, zafascynowało wielu odbiorców. Nieopodal sanockiego zamku znajduje się centrum miasta - zabytkowy Rynek. Elementem jego zabudowy jest usytuowany w południowo - wschodnim narożniku Klasztor i kościół OO. Franciszkanów, sprowadzonych ze Lwowa w 1377 r., ufundowany przez Władysława Opolczyka. W kościele tym wśród zabytków sakralnych XVII i XVIII wiecznych największym kultem otoczony jest obraz Matki Boskiej Pocieszenia, zapewne z I połowy XVII w. Klasztor słynie też z posiadania relikwii Krzyża Świętego. We wschodniej części Rynku zwraca uwagę Ratusz (z zegarem i herbem miasta), wybudowany w końcu XVIII w., rozbudowany w wieku następnym. Po przeciwnej stronie znajduje się gmach z II połowy XIX wieku, z widniejącym herbem Ziemi Sanockiej, gdzie mieści się obecnie Urząd Miasta. W przylegającym do Rynku Placu św. Jana stoi kapliczka św. Jana Nepomucena, zbudowana dziękczynnie w 1810 roku, przez Ksawerego hrabiego Krasickiego, za ocalenie przed Austriakami w 1809 roku. Poniżej Wzgórza Zamkowego, przy ulicy Zamkowej znajduje się cerkiew, obecnie katedra prawosławna pod wezwaniem św. Trójcy. Została ona wzniesiona w drugiej połowie XVIII wieku na miejscu poprzednich świątyń obrządku prawosławnego z XVI i XVII wieku. Również na terenie Sanoka zachowały się dwa dawne zajazdy: zbudowany w końcu XVIII w., obecnie budynek administracyjny Muzeum Historycznego przy ulicy Zamkowej 2 i drugi z połowy XIX w., przy ul. Traugutta - dziś siedziba administracji Muzeum Budownictwa Ludowego.

.:.

Na uwagę zasługuje też neoromański kościół parafialny pod wezwaniem Przemienienia Pańskiego oraz znajdujący się obok niego na Placu św. Michała dawny Dom Mansjonarzy, pochodzący z I poł. XVIII w. . Kościół Przemienienia Pańskiego został wzniesiony w latach 1874 - 1887 na miejscu gotyckiego kościoła św. Michała Archanioła, w którym w 1417 r. brał ślub król Władysław Jagiełło z Elżbietą Granowską - Pilecką oraz na miejscu późniejszego kościoła z XVIII w. Oprócz wymienionych wyżej zabytków architektury, na sanockich cmentarzach przy ul. Matejki i Rymanowskiej zachowały się piękne rzeźby nagrobne z XIX w. i początku XX w., a przy ul. Kiczury Kirkut z nielicznie ocalałymi macewami. W Sanoku znajduje się również ponad 250 zabytkowych domów i willi z przełomu XIX i XX wieku. Oferta turystyczna miasta Sanoka nie odzwierciedla się wyłącznie w prezentacji ciekawych zabytków, ale również w możliwości uczestnictwa w pieszych, rowerowych lub autobusowych wycieczkach krajoznawczych w rejonie okolic Sanoka i w obrębie całego woj. krośnieńskiego. Najbliższe okolice Sanoka, atrakcyjne pod względem turystycznym i wypoczynkowym to porośnięte lasami Góry Słonne. Na jednym z ich wzniesień zwanym „Zamczyskiem”, znajduje się grodzisko - relikt dawnego grodu średniowiecznego z resztkami wałów i fos. Ponadto wzgórzami Gór Słonnych prowadzone są szlaki turystyczne, z których jeden wiedzie z Białej Góry obok tzw. „królewskiej studni” ( związanej w legendzie z królową Boną ) na Orle Skałki - zbiorowisko ogromnych ostańców skalnych. Kolejny przepiękny szlak ciągnie się przez wsie Olchowce, Bykowce i Wujskie. Wędrówka szczytami górskimi prowadzi na zbocze Słonego Wierchu, poprzecinane serpentynami, skąd roztacza się rozległa panorama Sanoka, pobliskiego Zagórza, Leska i widok na dalekie bieszczadzkie połoniny. Stąd jest już bardzo blisko na górę Sobień, gdzie wśród drzew znajdują się ruiny średniowiecznego zamku Kmitów, wcześniej królewskiego, zbudowanego w miejscu dawnego grodu obronnego z XIII wieku. 

     Niezwykle ciekawe są również ruiny warowni - kościoła i klasztoru Karmelitów Bosych w Zagórzu, odległym o 7 km od Sanoka. Pozostałości tego klasztoru z początku XVIII w., wznoszą się na skalistej górze zwanej „Mariemontem”, oblanej wodami Osławy - lewego dopływu Sanu. Wzniesienia na południe i południowy wschód od Sanoka - to krajobraz nieco odmienny - bezleśny, falisty teren poprzecinany potokami z widniejącymi na horyzoncie lesistymi pagórkami Pogórza Bukowskiego. W zlokalizowanych na tym terenie miejscowościach wiejskich znajdują się liczne XIX wieczne dworki, pozostałości wałów obronnych oraz zabytkowe kościoły. Na uwagę zasługuje również wyciąg narciarski w Karlikowie będący miejscem wypoczynku i rekreacji dla uprawiających sporty zimowe.  Jednak najpiękniejszym szlakiem wychodzącym z Sanoka jest droga biegnąca po lewej stronie Sanu, w dół rzeki, przez Trepczę. Widoczne tam potężne wzgórza „Fajka” i „Horodna” są miejscem zlokalizowanych tu w IX - XI w., grodów i cmentarzyska kurhanowego. Idąc dalej, po prawej stronie rzeki w Międzybrodziu na urwistym brzegu bieleją wśród drzew mury starej cerkiewki. San w tym miejscu jest doskonałym żerowiskiem dla czapli, czarnych bocianów i kaczek krzyżówek.  Dalej poprzez szereg wsi ukrytych wśród zalesionych wzgórz można dotrzeć do Ulucza, gdzie warto obejrzeć drewnianą Cerkiew - pochodzącą z XVI w., z XVII - wieczną polichromią i ikonostasem. Równie atrakcyjna jest XVIII - wieczna drewniana cerkiew z późniejszą dzwonnicą, którą można spotkać w Czerteżu przy wyjeździe z Sanoka w kierunku Rzeszowa.   

.:.

Życie kulturalne miasta

Sanok jest znaczącym ośrodkiem ruchu artystycznego oraz kulturalnym centrum całego regionu - dawnej Ziemi Sanockiej. W szkołach, domach kultury, klubach zakładowych działa kilkadziesiąt różnych zespołów i kół zainteresowań. Ponadto od kilku lat Sanocki Dom Kultury6 jest również organizatorem cyklicznych corocznych imprez o zasięgu ogólnopolskim, a nawet międzynarodowym. Należą do nich: Dni Muzyki Wokalnej im. Adama Didura, „Collage Teatralny” - festiwal teatrów alternatywnych i „Metamorfozy” - coroczne prezentacje kultury wybranych państw. Dni Muzyki Wokalnej im. Adama Didura to niezwykle ważne wydarzenie kulturalne w Sanoku. Nieprzypadkowo odbywa się ono corocznie w pierwszej połowie października, jest to bowiem najpiękniejsza dla Ziemi Sanockiej pora roku, przez co uwydatnia walory turystyczne regionu. Otaczające miasto Góry Słonne, gęsto porośnięte lasami, w porze jesiennej stają się przyciągającą wzrok gamą ciepłych kolorów, począwszy od żółtych, ciemno i jaskrawopomarańczowych, poprzez brunatne i sinobrązowe, a skończywszy na zielonych. Krajobraz miasta oraz miejsca ciekawe pod względem turystycznym (takie jak Muzeum Historyczne oraz inne liczne zabytki architektoniczne) przyczyniają się do większego zainteresowania festiwalem, a tym samym wpływają na rozwój Sanoka. 
Na uwagę zasługuje również działalność Państwowej Szkoły Muzycznej I i II stopnia, organizującej w sali własnej i innych obiektach miejskich koncerty znakomitych artystów polskich, zagranicznych i uczniów. W klubach zakładowych i domach kultury działają, znane nie tylko w Sanoku, lecz i w Europie, zespoły amatorskie. Działalność w dziedzinie rozpowszechniania kultury i nauki prowadzirównież Miejska Biblioteka Publiczna, nie tylko w zakresie udostępniania książek i publikacji, ale również w organizowaniu konkursów literackich i wystaw. Na szczególną uwagę zasługuje Muzeum Budownictwa Ludowego, założone w 1958 roku. MBL, popularny „skansen” gromadzi i prezentuje zabytki sztuki i kultury materialnej Łemków, Bojków, Dolinian i Pogórzan. W tym malowniczo usytuowanym, na prawym brzegu Sanu, Parku Etnograficznym znajdują się przede wszystkim budynki mieszkalne (jednym z najstarszych jest dom z Dąbrówki), mieszkalno - gospodarcze o wnętrzach i otoczeniu stwarzającym wiarygodny obraz nie istniejących już wsi, także obiekty przemysłu ludowego - wiatraki, młyny wodne, tartaki, kuźnie itp., oraz piękne obiekty sakralne jak cerkwie z Grąziowej i Rosolina czy kościół z Bączala.  W skansenie odbywa się każdego roku międzynarodowy festiwal zespołów ludowych „ Euro - Folk”.

.:.

SPORT I KULTURA FIZYCZNA W SANOKU

Sanok posiada b. dobrą i znaczącą bazę sportowo - rekreacyjną. Na plan pierwszy wysuwa się Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji, który dysponuje okazałym kompleksem obiektów sportowych, do których należą: stadion sportowy, zespół basenów krytych i otwartych, place zabaw i tereny rekreacyjne, tor lodowy do jazdy szybkiej (sztucznie mrożony) oraz zespół hotelarsko - gastronomiczny i wypożyczalnia sprzętu sportowo - turystycznego.

MOSiR organizuje obozy i zgrupowania (letnie i zimowe) dla chętnie uprawiających sport, kolonie letnie, zimowiska i wczasy, wycieczki w Bieszczady z kompleksową obsługą, nauką pływania oraz gimnastyką korekcyjną dla dzieci z wadami postawy. Oprócz wyżej wymienionych obiektów MOSiR-u w Sanoku znajdują się również: kryte sztuczne lodowisko, ośrodek campingowy (domki) PTTK na Białej Górze, hala sportowo - widowiskowa Zespołu Szkół Technicznych, korty tenisowe. Rolę upowszechniania i rozwijania sportu pełnią również sanockie kluby sportowe w liczbie jedenastu, z których najważniejsze to Sanockie Towarzystwo Sportowe „Autosan”, Towarzystwo Sportowe „Zryw” czy Sanocki Klub „Karate - DO KYOKUSHIN”. Liczne obiekty sportowo - rekreacyjne Sanoka pozwalają na organizowanie dużych imprez nie tylko o zasięgu wojewódzkim. Na terenie stadionu sportowego odbywają się zawody lekkoatletyczne dla dzieci i młodzieży, na terenie zespołu basenów zawody pływackie, obok na sztucznie mrożonym torze lodowym zawody w łyżwiarstwie szybkim o zasięgu ogólnopolskim. Teren przylegający do toru w postaci dużej powierzchni rekreacyjnej to miejsce coraz częściej organizowanych biegów przełajowych. Niezwykłą popularnością w Sanoku cieszą się rozgrywane w okresie zimowym mecze hokejowe na sztucznym lodowisku przyciągające ogromne rzesze kibiców sportowych. Od wielu lat rozwija się również w Sanoku sport rowerowy dla miłośników rowerów górskich, z uwagi na ciekawe warunki krajobrazowe i terenowe okolic Sanoka. Piękno Sanoka i otaczającego go terenu (m.in. Góry Słonne) przyciąga nie tylko rowerzystów, ale także pieszych wędrowców. Dla nich sanocki Hufiec ZHP organizuje biegi na orientację oraz rajdy po Górach Słonnych, a zwłaszcza w głąb Bieszczad. Działalnością w sferze organizacji rajdów zajmuje się również PTTK w Sanoku. Towarzystwo to jest głównym inicjatorem imprez o charakterze turystyczno - krajoznawczym.

Teks opracowała Magdalena Sabat.